Αυτοεκτίμηση

Ενίσχυση της αυτοεκτίμησης
Αυτοεκτίμηση ορίζεται η εκτίμηση της αξίας και της σημαντικότητας του εαυτού, η ικανότητα να είναι κανείς υπεύθυνος για τον εαυτό του προς τους άλλους.  Είναι η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας, πως αντιλαμβανόμαστε τις ικανότητες, την εμφάνιση, τα ταλέντα, τα επιτεύγματα και τα συναισθήματά μας.  Η αυτοεκτίμηση συνδέεται άμεσα με την εμπιστοσύνη, την εκτίμηση, την αποδοχή και το σεβασμό προς τον εαυτό μας.  Ο όρος αναφέρεται στο πως αισθάνεται ο καθένας για τον εαυτό του.

Ένας άνθρωπος με υψηλή αυτοεκτίμηση νιώθει αυτόνομος, τείνει να έχει επιτυχίες σε όλους τους τομείς της ζωής του, παίρνει πρωτοβουλίες και δε φοβάται να δοκιμάσει νέες δραστηριότητες, έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του, αντιμετωπίζει με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα τις δυσκολίες της καθημερινότητας.  Τα επίπεδα της αυτοεκτίμησης εκφράζονται με συναισθήματα που συνδέονται με την υπευθυνότητα, τη πρωτοβουλία, την αξιοπρέπεια, τον αυτοέλεγχο, την ανεκτικότητα και τον σεβασμό προς τους άλλους.

Και η αυτοεκτίμηση προσδιορίζεται από την αντιμετώπιση που έλαβε το άτομο στο οικογενειακό, το σχολικό και το εργασιακό περιβάλλον, από τις σχέσεις του με τους συνομήλικούς στην πορεία προς την ενηλικίωση και τους ρόλους μέσα στο κοινωνικό πλαίσιο (Higgins, 1987).  Όμως, η αξία του εαυτού είναι αδιαπραγμάτευτη, δεδομένη και ανεξάρτητη από ικανότητες.  Παρόλα αυτά, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι πάσχουν από χαμηλή αυτοεκτίμηση, όχι επειδή δεν αξίζουν, αλλά επειδή ο άνθρωπος αυτοπροσδιορίζεται βάση των ικανοτήτων που θεωρούνται σημαντικές κοινωνικά. 

Προκειμένου λοιπόν να ενισχύσει κανείς την αυτοεκτίμησή του είναι να αναγνωρίσει τις ανάγκες του, να αντιμετωπίσει τους φόβους του προκειμένου να τους αποδυναμώσει, να μαθαίνει από τα λάθη του αναγνωρίζοντάς τα, χωρίς όμως επικριτική διάθεση και αποδοκιμασία.  Είναι να μετατρέπει τις αρνητικές σκέψεις και συμπεριφορές σε θετικές.  Είναι να δίνει αγάπη και υποστήριξη στους άλλους νιώθοντας σημαντικός, να διώξει τις αμφιβολίες ότι μπορεί να αποτύχει.  Τέλος, αποδέσμευση του εαυτού από την τελειοθηρία και αναζήτηση στόχων που μπορούν να εκπληρωθούν βραχυπρόθεσμα.